Een ingewikkeld begin, dan de juiste aanpassingen
We beginnen deze 1/2 finale van de P1000 bij Club VG in een iets andere context: met Jérôme Peeters zijn we allebei meer gewend om aan de rechterkant te spelen. Natuurlijk gaat het er de eerste paar games ook om onze draai te vinden, onze bewegingen aan te passen en de speelzones beter te verdelen. En de matchstart hielp daar niet bij: we werden vanaf het begin gebroken, het ontbrak ons aan ritme en onze tegenstanders speelden gewoon door. In deze nogal trage omstandigheden was het onmogelijk om ons er doorheen te slaan. Eerst moesten we de wedstrijd begrijpen.
Ik heb al snel het gevoel dat de echte uitdaging niet is om de punten snel af te maken, maar om er meer op te bouwen. De lobben moeten preciezer zijn, de hervatting naar het net vereist meer geduld en elke lage bal heeft waarde. Tegenover hen hebben Paul-Lou Swaerts en Ethaniel Waterschoot een sterke start gemaakt, met veel druk op de return en goede kwaliteit in de gebieden. Van onze kant proberen we de game rustiger te maken, meer variatie aan te brengen met de chiquita, in de voeten te spelen en dan terug naar het midden om de hoeken te sluiten. Met een 2-0 counter heb ik nog steeds het gevoel dat de wedstrijd kan omdraaien, mits we gedisciplineerd blijven.
Dat is precies wat er gebeurt. We verdedigen beter, praten meer met elkaar en zijn het er eindelijk over eens om langere rally’s te spelen. In een zaal waar de bal niet veel vliegt, telt elke vibora, elke diepe bal en elk zuiver blok dubbel. Jérôme begint meer indruk te maken in de transities, vooral als hij na een afgewerkte bal terug naar het net kan komen. Wat mij betreft, ik probeer me aan de tactische rode draad te houden: geen vrije punten weggeven, variëren tussen midden en parallel, en alleen promoveren als de positie echt gunstig is.
Een halve finale gewonnen door het spel te lezen
Voor mij komt het echte keerpunt wanneer we niet langer hun ritme hoeven te verdragen. Paul-Lou kan veel schade aanrichten zodra hij een hoge bal krijgt om te versnellen, terwijl Ethaniel veel controle in de korte game brengt. Ons plan werd dus duidelijker: beter lobben, beter sluiten in het midden en geen gemakkelijke ballen weggeven. Van daaruit wordt onze padel coherenter. We proberen niet meer te overspelen, maar onzekerheid te creëren, de bal naar voren en dan weer terug te spelen en op het juiste moment het net te pakken.
Jérôme brengt precies wat nodig is in dit soort wedstrijden: stabiele volley’s door het midden, verschillende winnende schoten als de bal eindelijk promotie maakt, maar ook fijnere variaties om het ritme te doorbreken. Het is deze mix die ons in staat stelt om weer de overhand te krijgen. Van mijn kant concentreer ik me op het beheersen van het tempo, met het idee om helder te blijven, zelfs als de rally’s langer worden. Het was niet de gemakkelijkste halve finale om te spelen, en ook niet de meest spectaculaire op het eerste gezicht, maar dat is precies wat het interessant maakt: het werd gewonnen door te lezen, aan te passen en streng te zijn.
Na een wankele start namen we uiteindelijk controle over de wedstrijd en eindigden we in twee sets, waarbij de afsluitende 6/2 set ons vermogen om aan te passen beloonde. Wat ik meeneem van deze 1/2 finale van de P1000 op Club VG met Jérôme Peeters is niet alleen de kwalificatie voor de finale, maar ook de manier waarop die werd bereikt: eerst door te accepteren dat we de omstandigheden begrepen, daarna door geleidelijk de juiste formule op de baan te vinden.
Voor degenen die de wedstrijd in zijn geheel willen bekijken, is de video hier beschikbaar: 1/2 finale van de P1000 bij Club VG met Jérôme Peeters.
