Een padel intermezzo na de vroege exit uit Miami
Eerder dan verwacht uitgeschakeld tijdens de Miami Masters 1000, keerde Carlos Alcaraz niet meteen terug naar klei. De Spanjaard bleef in Florida en nam een adempauze tijdens de Miami Premier Padel P1 in het Miami Beach Convention Center. Hij keerde voor het tweede achtereenvolgende jaar terug en nam plaats op de eerste rij van de VIP-tribune naast Luigi Carraro. Op de tribune trof hij een omgeving aan die alle racketsportfans kennen: de voorzitter van de FIP, David Serrahima voor Premier Padel en Fernando Belasteguin, toernooidirecteur, verwelkomden hem voor een zeer becommentarieerde reeks rond de sterren van het circuit.
Alcaraz begroette Arturo Coello en Agustin Tapia, evenals Mike Yanguas en Franco Stupaczuk. De setting was ideaal voor een uitje dat zowel luchtig was als een revelatie van zijn groeiende interesse in padel. Gevraagd naar een hypothetische galawedstrijd, zei de Murciaan met een glimlach dat hij en Jannik Sinner Tapia en Coello “zonder twijfel” zouden verslaan.
Alcaraz verbergt niet langer dat hij padel op de voet volgt, dat hij er traint wanneer zijn schema het toelaat en dat hij de spectaculaire dimensie van de game waardeert, met zijn vibora, controle bandeja en topspin smash. Carraro vertelde hem gekscherend dat hij met nog een paar dagen trainen iedereen zou verslaan. Het was een knipoog die een groeiende gewoonte voortzette, want Alcaraz had live padel al een jaar eerder in Miami ontdekt en wilde de ervaring herbeleven.
Daarna deed hij zelfs mee aan een kleine gietoefening. Welke tennisser zou het lastigst zijn om tegen te spelen op een padel baan? Grigor Dimitrov, vanwege zijn hand, of Alexander Zverev, vanwege zijn grootte en kracht. En hoe zit het met de toerspecialisten? Het antwoord van Alcaraz was even eenvoudig als welsprekend: “iedereen speelt padel”. Een manier om ons eraan te herinneren dat voor tennissers de kwaliteit van de touch, de volley en het vermogen om boven de schouder te finishen al snel het verschil kunnen maken, ook al blijft padel een sport op zich met zijn herkenningspunten, zijn ramen en zijn tactiek.
De zondaar antwoordt, Miami glimlacht
Het interessantste kwam een paar uur later. Tijdens een persconferentie in Miami reageerde Sinner op de uitdaging van zijn grote rivaal met een al even ontspannen toon: als Alcaraz beweert dat ze onverslaanbaar zouden zijn, dan vindt de Italiaan vooral dat de Spanjaard “moet rennen en spelen voor ons allebei”. Sinner gaf toe dat hij niet zo goed was in padel, terwijl hij benadrukte dat Alcaraz in bijna alle sporten goed is. Het weerwoord verlengde de uitwisseling zonder het te forceren: tussen de twee leiders van het wereldtennis weet de rivaliteit ook humor te gebruiken.
Voor padel is de scène allesbehalve triviaal. Alcaraz voor het tweede jaar op rij zien terugkeren naar de Miami Premier Padel P1, en vervolgens Sinner erbij betrekken, geeft waardevolle aandacht aan een toernooi dat de wortels van het circuit in de Verenigde Staten bevestigt. En inhoudelijk heeft de knipoog ook zijn limiet: het uitdagen van de nummer 1 spelers in de FIP rankings is niet zomaar een exhibitie. Op een padelbaan, met zijn glas, baan en druk aan het net, weten zelfs tenniskampioenen dat er meer nodig is dan een goede hand om het beste koppel ter wereld ten val te brengen.
