Waarom ik gevraagd heb om stage te lopen (en niet om “een extra kans”)
Voordat ik de padelbaan op ging, had ik een heel duidelijk verzoek aan Arnaud: dat we aandringen op plaatsing. Niet omdat het sexy is, maar omdat ik daar het meeste gebrek aan heb als het tempo omhoog gaat. Geoffrey en ik realiseren ons dat de hele tijd: we komen wel aan de bal, maar niet in het juiste tempo. Het resultaat? We spelen te vaak achteruit, lopen vast, of laten ons meeslepen op een makkelijke bal.
In deze sessie zijn we niet op zoek naar highlights. We willen een stabiele basis leggen: op het juiste moment op de juiste plaats zijn en vooral… snel terug in positie komen, zonder af te wachten of onze bal ‘goed’ is.
Het uitgangspunt: nuttige steun, geen beweging omwille van de beweging
We horen vaak “blijf op de voorkant van uw voeten staan”. Arnaud plaatst het in een eenvoudige context: het is een houding die u helpt om te beginnen. Als u al een beetje beweegt wanneer uw tegenstander toeslaat, wint u die microseconde die alles verandert bij een volley, een bal naar de voeten of een lob om te verdedigen.
Wat ik me herinner is de nuance: het is niet de bedoeling om voortdurend opgewonden te zijn. Het idee is om steun te hebben die u op het juiste moment in de juiste richting lanceert.
Achteruit gaan, ja… maar alleen om weer vooruit te gaan
Eén deel van de sessie viel me op omdat dat precies de fout is die ik in wedstrijden maak: ik ga achteruit en speel uiteindelijk achteruit. Arnaud is heel duidelijk: achteruit bewegen is alleen nuttig als je weer vooruit wilt. Als u een stap achteruit doet en de bal slaat terwijl u naar achteren wordt ‘gezogen’, verliest u het punt.
Dus werkten we aan deze heen-en-weerbeweging: aanpassen wanneer de bal voor het glas komt, jezelf de ruimte geven, en dan je lichaam weer naar voren brengen wanneer je klaar bent om te spelen. Het klinkt basaal… maar zodra je het echt doet, voel je dat je stabiliteit en tijd terug hebt.
De lob: een hulpmiddel om de controle terug te krijgen, geen gebed
Ik zal niet ingaan op de sequenties, maar als u ‘naar adem’ lobt, zult u dit spel geweldig vinden. We praten over de plaatsing van de lob, de baan en vooral wat het met uw tegenstander doet. De lob is niet zomaar een hoge bal: het is een schot waarmee u tijd kunt winnen en terug kunt komen in een gunstig patroon.
Het detail dat alles verandert: streven naar beweging
Wat ik probeer toe te passen is lobben met opzet: om een ongemakkelijke verschuiving bij het net te creëren, in plaats van in het wilde weg terug te sturen. En daarachter zit een eenvoudige regel die vaak terugkomt: als u naar voren wilt gaan, doe dat dan als u echt weer controle hebt over de rally. Anders wordt u gestraft.
Minder hard spelen… om gevaarlijker te zijn
Het kan frustrerend zijn (ikzelf ook), maar Arnaud blijft bij één ding: als de bal makkelijk is, is harder slaan niet per se de beste oplossing. Vaak is een zachtere bal die naar de voeten valt moeilijker te managen dan een ‘comfort’ versnelling die op rackethoogte aankomt.
En bovenal geeft het me iets waar ik naar op zoek ben in wedstrijden: tijd om weer in het ritme te komen. Want mijn grote probleem is dat ik de ene keer te snel doordruk en de volgende keer achterop raak.
Informatie scannen: wacht niet langer tot de bal reageert
Iets wat u veel zult horen (en zien): zodra de tegenstander de bal aanraakt, moet ik redding brengen in mijn nuttige positie. Eigenlijk hoef ik geen seconde te kijken naar “wat er aan de hand is”. Die seconde is precies wat er ontbreekt als ik gelobben krijg of als een bal recht naar het midden terug komt.
We hebben het ook over het lezen van situaties: geen ‘giswerk’, maar eenvoudige aanwijzingen (positie, houding, bal naar glas). Het helpt me om te anticiperen zonder te raden, en om klaar te staan om de meest waarschijnlijke gebieden te bestrijken.
Bandeja, víbora, rulo: controle eerst, stijl later
We hebben ook aan overheads gewerkt. Om de basis te leggen: de bandeja is de controle overhead; de víbora is een agressievere slice overhead; en de rulo (gelift overhead) vereist een zeer zuivere stootmarkeerder als u precies wilt blijven.
Zonder spoiler, wat ik me herinner is de logica van de progressie: vereenvoudig het gebaar, stabiliseer de pols, oriënteer de schouders en zoek naar een duidelijke impact voordat u aan ‘effect’ denkt. Dit is precies het soort detail dat van een ‘willekeurige’ opname een betrouwbare opname maakt.
Als u serieuze vooruitgang wilt boeken, bekijk dan dit eens
- Mijn steun: hoe blijf ik klaar om te gaan zonder me op te spannen.
- Het vooruit/achteruit-patroon: ga achteruit om vooruit te komen.
- De manier waarop ik de lob gebruik om tijd te winnen en het net terug te pakken.
- Controle op gemakkelijke ballen: vertraag op het juiste moment om daarna in een betere positie te zijn.
De video (en mijn netwerken): ik laat u zelf oordelen
U kunt de volledige sessie hier bekijken: padellessen met Arnaud Meessen (YouTube). Ik vertel u liever niet over de ‘sleutel’-momenten: de beste manier om ze te ervaren is door de video te bekijken.
U kunt me ook hier vinden: Instagram @esteban_padel_yt en TikTok @esteban_padel_yt.
