Een logische score, maar een sterk imago voor Belgisch padel
De hiërarchie werd gerespecteerd in Brussel. Tegenover Franco Stupaczuk en Miguel Yanguas, reekshoofd 3, verloor het koppel Dylan Guichard / Clément Geens met 6/3 6/3 bij de achtste finales van de Lotto Brussels Premier Padel P2.
Op het scorebord stond geen stuntzege. Maar om deze wedstrijd terug te brengen tot de score, zou het belangrijkste punt missen: voor zijn thuispubliek gaf Clément Geens deze kraker een echte dichtheid. De Belgische nr. 1 speelde met intensiteit, zonder zich zorgen te maken, tegen een van de stabielste koppels van het Premier Padel circuit.
Op de center court van CBC in Tour & Taxis was Geens vaak degene die de toon zette aan Frans-Belgische kant. Op momenten dat de uitwisseling tot rust kwam, probeerde hij naar voren te gaan, de hoeken af te sluiten en het juiste moment te kiezen om te versnellen. Het was niet alleen een kwestie van schoten winnen: het was vooral een kwestie van initiatief nemen, lezen en aanwezig zijn.
Stupaczuk en Yanguas legden uiteindelijk hun gewicht in de schaal, vooral in de return games en op korte ballen. Maar Geens voorkwam dat de wedstrijd slechts een demonstratie van de tegenstander werd. Door zijn inzet, communicatie en wil om het net te nemen, stelde hij het Frans-Belgische koppel in staat om in verschillende sequenties te bestaan.
Clément Geens, de motor van intensiteit
Wat echt opviel was de manier waarop Clément Geens de rol van trekker op zich nam. Hij had geen last van het prestige van de namen aan de andere kant. Hij speelde met een echte wil om het ritme te dicteren, hij promoveerde zodra er een opening was en varieerde tussen compact verdedigen, stevig volleyen en gespannen herstarten.
In een wedstrijd van dit niveau is dit vermogen om snel te beslissen vaak wat een passief koppel van een echt koppel breekt. Geens liet zien dat hij dat kon, in ieder geval in series, tegen een benchmark tegenstander.
De Belg gaf ook energie op momenten dat Guichard de druk vanaf de diagonaal moest opvangen. Meerdere keren kon hij met zijn communicatie, wissels en inzet punten contractverlengen die voorbestemd leken voor de Spanjaard en de Argentijn.
Tegen een koppel dat zo schoon is als Yanguas en Stupaczuk is het niet altijd genoeg om een break te creëren. Maar het verandert wel de perceptie van de wedstrijd. En voor het Belgische publiek zal het een speciale waarde hebben om Geens met zo’n intensiteit te zien reageren op een Premier Padel podium.
Een nederlaag, maar een echte Belgische trots
Na hun openingsoverwinningen op Isaac Huysveld en Miguel Lamperti wisten Geens en Guichard dat de inzet sterk zou promoveren. Deze achtste finales bevestigden dat. De marge tussen de favorieten was te zien op de sleutelmomenten, op de kwaliteit van de return, het beheer van de korte ballen en het vermogen om de belangrijke games op slot te gooien.
Maar deze wedstrijd laat ook een nuttige indruk achter. Dat van een Belgische speler die in staat is om voor zijn thuispubliek een deel van de intensiteit te dragen in een zeer veeleisende context. Geens deed meer dan alleen zijn lokale status verdedigen: hij voegde diepte toe aan een wedstrijd die volgens de wereldlogica al snel een gesloten zaak had kunnen worden.
Voor Belgisch padel is het beeld krachtig. Een speler van eigen bodem op de Central court in Brussel, die het opneemt tegen twee van de beste spelers van het circuit, die het publiek in vervoering kan brengen met zijn houding, zijn wil om vooruit te komen en zijn spel te lezen.
In Brussel begeleidde Clément Geens niet alleen de wedstrijd. Soms droeg hij de wedstrijd zelfs. En ook al blijft de score duidelijk, zijn aanwezigheid op Premier Padel bevestigt één ding: ook Belgisch padel heeft zijn herkenningspunten, zijn gezichten en zijn redenen om te geloven.
